Het EMTN is bezig om voor Nederland het eerste officële Emergency Medical Team, Type 1 Fixed op te zetten wat voldoet aan de standaarden van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). De WHO is in 2010 het zogenoemde "EMT-Initiatief" gestart en heeft hierbij alle lidstaten opgeroepen om een Emergency Medical Team (EMT) op te richten. Een EMT kan enerzijds ingezet worden in het buitenland om medische hulp te bieden bij ramp- of crisissituaties en anderzijds parallel naast de huidige hulpdiensten in Nederland ingezet worden, mocht er zich in Nederland zo'n dergelijke situatie voordoen.
Wat houdt dit EMT-initiatief precies in?
Het EMT-initiatief van de Wereldgezondheidsorganisatie is opgezet om de snelheid en kwaliteit van medische hulpverlening te verbeteren tijdens rampen, uitbraken en andere grootschalige noodsituaties. EMT's bestaan uit medische professionals zoals, artsen, gespecialiseerd verpleegkundigen en paramedici, die snel kunnen worden ingezet om essentiële medische hulp te bieden en lokale gezondheidssystemen te ondersteunen. Het initiatief richt zich op het versterken van nationale en internationale EMT-capaciteiten, zodat landen beter voorbereid zijn op noodsituaties om zo het verlies van mensenlevens te verminderen en langdurige invaliditeit als gevolg van rampen, uitbraken en/of andere noodsituaties te voorkomen. Het "strategieplan 2030" van de Wereldgezondheidsorganisatie streeft ernaar dat elk land in staat is om effectief en flexibel te reageren op gezondheidscrises door EMT's te integreren in nationale gezondheidsstructuren.
Wat is een EMT?
EMT's zijn groepen medische professionals (artsen, verpleegkundigen, paramedici, enz.) die patiënten behandelen die getroffen zijn door een noodsituatie of ramp. Ze werken volgens de classificatie en minimumnormen die zijn vastgesteld door de WHO en haar partners, en komen getraind en zelfvoorzienend om het nationale systeem niet te belasten. Noodhulpteams hebben een lange geschiedenis van het reageren op plotselinge rampen zoals de aardbeving in Haïti, de tsunami in de Indische Oceaan en de overstromingen in Pakistan. Historisch gezien hadden EMT's een focus op trauma en chirurgie, maar Ebola heeft hun waarde getoond in de respons op uitbraken en andere vormen van noodsituaties. De Ebola-respons was de grootste inzet van EMT's voor een uitbraak (58 teams), wat in vergelijking verbleekt bij de 151 teams die werden ingezet om te reageren op Tyfoon Haiyan in november 2013 en de bijna 300 teams die naar Haïti werden gestuurd na de aardbeving. De vereisten voor noodhulp zijn breder dan die voor plotselinge rampen en trauma. Ze moeten het vermogen omvatten om ziekten zoals cholera, Shigella en Ebola te behandelen, evenals teams om bevolkingen te ondersteunen die getroffen zijn door overstromingen, conflicten en langdurige crises zoals hongersnood.
Wat stelt het EMT-initiatief landen in staat te doen?
Het stelt landen in staat hun eigen nationale zorgcapaciteit te verbeteren, die ze vervolgens kunnen gebruiken om andere landen in noodsituaties te helpen. Het stelt getroffen landen in staat om EMT's op een tijdige en gecoördineerde manier te accepteren en te gebruiken. Gastlanden en getroffen bevolkingen kunnen rekenen op EMT's die getraind zijn, volledige uitrusting en voorraden hebben en in staat zijn om de beloofde interventie te bieden. EMT's zijn geheel zelfvoorzienend voor tenminste twee weken, voldoen aan de minimumnormen voor EMT's en beschikken over de kwaliteit van zorg die geschikt is en past bij het type inzet.
